زرشک چینی در روستای ماهوسک

زرشک یا همان یاقوت سرخ که مزه و نمای دلپذیری به سفره ایرانی ها می دهد. و چلو مرغ بدون آن لطف چندانی ندارد با سختی زیاد و به شیوه های مختلف برداشت می شود.

فصل برداشت آن متناسب با شرایط آب و هوایی هر سال به طور متوسط از اواخر مهر ماه تا پایان آبان ماه می باشد.

این محصول که دارای درختان بوته ای در اندازه های مختلف با خارهای بسیار تیز می باشد که اگر یک بار نوش جان نمایید تا آخر عمر سوزش و درد آن یادتان نمی رود. زرشک به دو شیوه برداشت می شود:

 روش تکاندن :در گذشته مردم این روستا پای درخت زرشک پارچه های بزرگی را پهن می نمودند و با چوب به آن می زدند تا زرشک ها بریزد.در این حالت زرشک ها به صورت دانه ای جمع آوری میشد و در خرمن ها و یا در اتاق ها خشک می شد. به این زرشک پس از خشک شدن  زرشک معمولی می گویند.که قیمت کمتری هم دارد.

شیوه ی دیگر رابه اصطلاح روش شاخ بر می گویند.در این روش پارچه های بزرگی پای درخت ها پهن می شود و بعد سرشاخه هایی که زرشک دارند با قیچی قطع می شود و با پارچه هایی چهار گوش به محل خشک نمودن منتقل می شود.

برای خشک نمودن این شاخه ها داخل خانه ها یا سالن های بزرگی به نام زرشک خشک کنی ها را با چوب میان بند می نمایند به طوری که این چوب ها با زمین درحدود یک تا یک ونیم متر فاصله دارد.شاخه ها را روی این چوب ها می اندازند تا به تدریج خشک شود. زرشک ها پس از خشک شدن با تکان دادن در کف اتاق می ریزد . به این نوع زرشک - زرشک پفکی گفته می شود که قیمت بیشتری هم دارد.